Zbog opadanja nivoa vode u vještačkom jezeru Peruća na rijeci Cetini, na površinu su ponovo izronili zidovi i kamena obilježja starog manastira Dragović. Iz vode se vide kameni lukovi, grobni krstovi i temelji nekadašnjeg manastirskog kompleksa. Podvodne fotografije snimio je Deni Demetlika, a one iznad vode Snježana Đujić Bradaš.
Manastir Dragović podignut je 1395. godine, šest godina poslije Kosovskog boja, u selu Koljane nedaleko od Vrlike, dvadesetak kilometara od Knina. Uz Krku i Krupu, jedan je od tri istorijska srpska manastira u Dalmaciji i pripada Eparhiji dalmatinskoj Srpske pravoslavne crkve. Prema ljetopisu iz 1859. godine, ime je dobio po Dragu, koji je sa braćom iz Bosne prešao u Cetinsku krajinu. Narodno predanje ime vezuje za riječicu koja je izvirala u blizini.
Manastir je vijekovima čuvao dragocjenosti: rukopisne mineje, knjige štampane na Cetinju i u Moskvi, zapise Dositeja Obradovića i antimins patrijarha Arsenija Čarnojevića.
Godine 1958, zbog gradnje hidroelektrane i akumulacionog jezera, cijelo područje je potopljeno. Raseljeno je oko 1.500 ljudi, a voda je prekrila kuće, njive i groblja. Manastir je tada iznova podignut na uzvišenju pored jezera, u blizini stare tvrđave Gradina. Taj novi manastir opustošen je 1995. godine. Prema pisanju medija, njegove prostorije su do obnove početkom dvehiljaditih služile kao štala.
Kad god se voda Peruće povuče, ostaci starog Dragovića ponovo izlaze na svjetlo dana, kao tihi podsjetnik na vijekove srpskog trajanja u Dalmaciji.
